باید یه فکری به حال این پنجره لعنتی بکنم، باز نور خورشید مستقیم خورد تو صورتم ، باز بهم فهموند که تو این دنیای مزخرف هستم، باز یه رزو دیگه یه تکرار دیگه

با بی میلی بلند شدم،مثل همیشه به موبایل نگاه انداختم تا شاید از یه دوست قدیمی پیامی آمده باشه، اما هیچ

سر در گمو گیج،مثل همیشه.

آخه چی شد؟ چرا یهو ارتباطش رو قطع کرد؟ این بود دوستی؟ پارسال روز تولدم زنگ زد، از شیراز، چه شوری تو صداش بود، حس خوبی بهم دست داد وقتی صداش رو شنیدم، تو وجودم طراوت رو جاری کرد، اما حالا

کجاست؟ چه کار میکنه؟

چندین بار اومدم که براش بنویسم، نشد! تلفن رو بر داشتم و شمارش رو گرفتم که ازش خبری بگیرم ، قبل از شنیدن بوق قطعش کرد، هزار بار مسیج نوشتم که براش بفرستم، قبل از فرستادن پشیمون شدم، پاکش کردم.

آخه چی شد؟ چرا جواب نداد؟ همین فکرا باعث شد که فکر کنم دیگه نمیخواد باهام حرف بزنه، پس چرا کاری کنم که باعث آزارش بشه؟!!

از تخت پایین اومدم، از پنجره بیرون رو دید زدم، همه جا ساکتو آروم.

رفتم آبی به صورتم بزنم، خودم رو تو آیینه دیدم! این منم؟

یه صورت داغون، چند وقته که ریشامو نزدم؟ من که این موی سپید رو کنده بودم! چرا باز هست؟ چرا زیاد شده؟ مگه من چند سالمه؟ این منم؟ 

با بی حوصلگی تیغ رو برداشتم و ریشامو زدم، اما سپیدی این تارهای سپید رو چه کنم؟

بی میل به صبحانه بودم، تکه نان برداشتمو به اطاق برگشتم، مثل همیشه لباس پوشیدم، سویچ رو برداشتمو راه افتادم، جلوی ماشین رسیدم ، لاستیک پنچر!

بدون توجه به ماشین راه افتادم، مسیر همیشگی رو پیاده رفتم، از همون پارک گذشتم، آن طرف تر از پارک روی تیر برقی اعلامیه ای چسبانده بودند، با نگاهی بی تفاوت از کنارش گذشتم، چقدر آشنا بود!!!

ایستادم، برگشتم، این پیر مرد رو کجا دیدم؟

انگار مغزم منجمد شده بود، چرا اینقدر آشناست؟

به یکبار چهره ای جلوی چشمم آمد، آن نیمکت، آن دست، وای خدا !!!!!!!1

این همان پیر مرد بود، خشکم زد، خیره به عکس لحظه ایستادم. توان رفتن نداشتم، بی توجه به مغازه به سمت پارک رفتم، جلوی همان نیمکت ایستادم.

آن روز چقدر بر روی همان نیمکت منتظرش نشسته بودم.

بی توجه به اطراف بروی نیمکت نشستم، ساعت میگذشتو من نشسته بودم.

به یک بار تمامی افرادی که در عمرم میشناختم از جلوی چشمم گذشتن، خاطرات تلخو شیرین.

اما پیر مرد، من که نمیشناختمش، پس چرا به یک بار چنین دلتنگش شدم؟

فقط یک برخورد،یک گفتگو، همین مرا دلتنگ او کرد؟

پس ...

پس دوستان چی؟ آنها که سالها میشناختمشان؟ دیگر برای هیچ کس مهم نیستم؟

پس چرا ...

سلام ای کهنه عشق من که یاد تو چه پا برجاست،

سلام بر روی ماه تو عزیز دل سلام از ماست

تو یه رویای کوتاهی دعای هر سحرگاهی

شدم خواب عشقت چون، مرا اینگونه میخواهی

من آن خاموش خاموشم که با شادی نمیجوشم

ندارم هیچ گناهی جز که از تو چشم نمیپوشم

تو غم در شکل آوازی شکوه اوج پروازی

نداری هیچ گناهی جز که بر من دل نمی بازی

مرا دیوانه میخواهی ز خود بیگانه میخواهی

مرا دلباخته چون مجنون مرا افسانه میخواهی

شدم بیگانه با هستی ز خود بیخود تر از مستی

نگاهم کن نگاهم کن شدم هر آنچه میخواستی

سلام ای کهنه عشق من که یاد تو چه پا برجاست،

سلام بر روی ماه تو عزیز دل سلام از ماست

بکش دل را شهامت کن مرا از غصه راحت کن

شدم انگشت نمای خلق مرا تو درس عبرت کن

بکن حرف مرا باور نیابی از من عاشقتر

نمیترسم من از اقرار گذشت آب از سرم دیگر

سلام ای کهنه عشق من که یاد تو چه پا برجاست،

سلام بر روی ماه تو عزیز دل سلام از ماست

مثلا همین بغل دستیم .بعد از اینهمه محبت و اینهمه کار که برای این نمک نشناس انجام دادم حالا برگشته داره پشت سرم اراجیف میگه و دو بهم زنی میکنی.

ای خدا دیگه داره حالم از این شهر خراب شده بهم میخوره

آمدم که این پست رو حذف کنم اما به خودم گفتم ولش کن بذار باشه تا همیشه یادت بمونه که در مورد کی چی فکر میکردیو چی از آب در اومد

یه شروع بی مقدمه

یه ادامه مسخره

یه اطمینان ، یه گفتگو از همه چیز

یه آغاز اما غافل از ...

یه شخصیت ، گفتن یه حرف

یه مثلا تعجب ، یه مهلت

یه روز

یه صحبت ، حالا ۲ شخصیت

یه دروغ! یه حس شیطنت! یه گفتگو اما با شخصیت دیگه! یه حس سر کاری!

یه غفلت! یه بیفکری! یه رو دست! خودم رفتم سرکار!!!!!!

یه صبح، یه زنگ ، یه جواب! اما بی جواب!!

یه زنگ ، بی پاسخ ، ۲ زنگ ، ۳ زنگ ... زنگ ، شیطنت!!! جواب! صدا

پایان ، مبهوت ! کدام شخصیت؟ که و کجا؟ به جرم شیطنت ، شنیدن تقریبا ناسزا !!!!

یه فکر، ۲ دروغ. یه ادیب ، یه مدیر. هر دو پوچ. دل خوش (سیری چند)

به قول قدیمیها دست پیش گرفته که پس نماند

یه خط ، یه اسم؟ دو اسم؟ حقیقی؟ حقوقی؟ مجازی؟ خیالی؟ دروغی!

باز یه خط ، رو یه فکر. یه حس . یه شک!

بذار همانطور بمونه ، شیرین (نون خامه ای)اما فقط در خاطر ، اما کدامین شخصیت؟

یک خط ، سه حسرت

آه که چقدر از ۳ بیذارم که هر چه میکشم از ۳ میکشم . کاش از جدول اعداد حذفش کنند   ( ۳-۰۹۱)

می خواستم شروع کنم، اما دلیلی نمیبینم

همش یه صدا تو گوشمه

اصلا چرا باید مهم باشه، نمیدونم اما نمیتونه که نباشه

یه شروع

خیلی بد

خیلی

دیگه از نوشتن در مورد این ... خسته شدم، با این مطلب به نوشتن در مورد ... خاتمه میدم;

هراس هاي بيهوده تا بوده همين بوده

شرع ¸ قانون و تباهي و پوچي بيهودگي
و عمر ميرسد به سي ¸ پنجاه ¸ هفتاد
و حاصل چند فرزند و چندين نواده
و اين است ضمانت زندگي
گوسفندان آبادي بالا چه فرق دارد؟ آبادي پايين
چوپانها سر مست مغرور
وسر شير هست
پنير هست
و ماستهاي ترشيده و گهگاهي گرگهاي دريده
ودر هر جشني و در هر عذايي سري بريده
من رفتم
ميروم جايز نيست من رفتم و حديث گفتم
چوپان به از گوسفند
آزادي به از بند
چه با لبخند چه بي لبخند
آزادي به از بند 

گفت باید حد زنند هشیار مردم مست را

                    گفت هشیاری بیار اینجا کسی هشیار نیست

آن که می گوید "کروبی" را بگیرید، چون افشاگری کرده همان است که مسئول کشتار مردم و آن فجایعی است که در گزارش روزنامه تایمز از تجاوز جنسی به بازداشت شدگان، جهان را با "ابوغریب" جمهوری اسلامی آشنا کرد‍!

اینهم عکسهایی برای دیدن

جزئيات ماجراي ترانه موسوي

كروبي در ادامه اين گفت وگو با تاكيد بر اينكه چنانچه اين روند ادامه پيدا كند مسائل ديگري را صريح از گذشته مطرح خواهد كرد به بيان واقعيت ماجراي ترانه موسوي پرداخت و تاكيد كرد ........

کرمان نما:طرحی به شوراي عالی امنیت ملی پیشنهاد شد تا میرحسين موسوی و 10 نفر ديگر از سران جبهه اصلاحات که برخی از اعضاي مجمع روحانيون نيز در ميان ان ها هستند ، بازداشت شوند ، اما به دلیل عواقب شديد برای کودتاچیان با اجراي آن مخالفت شد .

به گزارش نوروز این طرح که با پشتیباني محمود احمدي نژاد و به اصرار او تهیه و به شوراي عالي امنیت ملي ارائه شده بود ميرحسین موسوی و 10 نفر ديگر را عاملان ادامه اعتراض ها دانسته و تاکید کرده است تا این 11 نفر بازداشت نشوند ، اتراض ها به پايان نخواهد رسید.

علاوه بر میرحسين موسوی از علی اکبر محتشمي پور ، مهدی کروبي ، محسن الويری ، محمدرضا خاتمی ، یکي از فرزندان هاشمی و چند نفر ديگر در این فهرست دیده می شوند . سید محمدخاتمی در این فهرست ديده نمي شود و تهیه کنندگان طرح معتقد بودند که نام او به خاطر شهرت بين المللی عواقب وخيمی خواهد داشت .

اين طرح وقتي در شورای عالي امنيت ملی مطرح می شود با مخالفت تعدادي از اعضا مواجه مي شود ، زیرا به نظر آنان اجرای این طرح عواقب غير قابل کنترلی خواهد داشت که اصل نظام را با خطر سقوط رو به رو خواهد کرد.

احمدي نژاد و تعدادی دیگر روي طرح اصرار می کنند ،اما پس از اين که طرح به اطلاع مقامات ارشد نظام می رسد ، آن ها نيز نظر منتقدان را تایيد کرده و به صورت تلویحی به این نکته تاکید مي کنند که بازداشت ميرحسین نظام را به سقوط مي کشاند.

گزیده ای از متن سخنان آقای موسوی در دیدار با اعضای نهاد های صنفی معلمان،بدون هیچگونه کم و کاستی ویا تغییری در جمله بندی آن:

همونطور که دوستان اشاره کردن مسئله دستگیر شده ها و قتل ها فاجعه است، ما چنین چیزی را در قبل از انقلاب هم شاهد نبودیم، بدین شکلش رو شاهد نبودیم.

بنده میخوام اینجا بگم اون کسانی که این جنایتها رو انجام میدن همونطور که جنایتکارانی قبل از انقلاب این کارهارو انجام دادن ، مردم اسمهاشون رو به یاد داشتن بعد از انقلاب اونها رو به سزای خودشون رسوندن ، مردم از این چیزها نخواهند گذشت.

چطور میشه یک فردی علاقه مند به انقلاب علاقه مند به اسلام علاقه مند به کشور ،حتی یک آدم گناهکار بره در زندان و جنازش بیاد بیرون! ما مگر پیرو حضرت علی (ع) نیستیم مگه توصیه هاش رو در مورد ابن ملجم نشنیدیم؟ راجب عدالت اسلامی مگر صحبت نکردیم،مگه این قابل تحمله؟

چطور سران کشور ما فریاد نمیکشن از این فاجعه ها گریه نمیکنن ؟ نمیبینن اینهارو!؟ لمس نمیکنن! اینها همه کشور رو سیاه میکنن، اینها دل همه ما رو سیاه میکنن ، اگه ما سکوت بکنیم همه مارو ویران میکنن، همه مارو به جهنم میبرن، همه مارو به ویرانی میبرن .

بنده خوشحالم که این اعتراض هست،اعتراض نشان دهنده سلامت ملت ماست ، مردم راضی به جنایت نیستن، راضی به خرابی خوابگاها نیستن، راضی به اینکه یه آدمهای به اصطلاح جانی پیدا بشن به خونه های مردم حمله بکنن، ماشینهای مردم را بشکنن،راضی به این مسئله نیستن، خود همین عدم رضایت نشان زندگی ملت ماست.

و .....

تعدادی از کشته شده گان که اسامی آنها بیان شد

ندا آقا سلطان ، سهراب اعرابی ، امیر جوادی فر ، ترانه موسوی ، حسین اختر زند ، محسن روح الامینی فرزند عبدالحسین روح الامینی از نزدیکان فرماندهان پاسدارن انقلاب اسلامی و ....

از سیاست خوشم نیمامده و نمیاد، اما نمیدونم چرا این اواخر در موردش فکر کردم و نوشتم !

تو کل دنیا یه چیز میگن اونم اینه که سیاست پدر مادر نداره، اما چیزی که خیلی وقته فکرم رو مشغول کرده اینه که سیاست پدر مادر نداره ولی سیاست مدارا که دارن!!!!!!!!!!

سیاست !

اصلا چرا اینو گفتن اونم از قدیم؟ "سیاست پدر مادر نداره"

خوب سیاست مدارا که دارن، درسته؟؟؟!!!

من هستم، اما آزاد نیستم.

چرا که بال پرواز همه را، دیر زمانی است در سرزمین ام بریده اند.

آزاد نیستم چرا که زندانبان ،قافله سالار است.

آزاد نیستم چرا که قفس ساز، پر پروانه ها را سوزانده است.

آزادی شیدایان ایران، اما، شادا، که در برابرش ایستاده اند.

شهیار قنبری - سه شنبه، ۱۴ جولای ۲۰۰۹، اورنج کانتی، کالیفرنیا، امریکا

چند روزه دوباره حالم گرفته

به همه چیز بیخودی گیر میدم، جرات ندارم که به دوستا مسیج بدم یا بهشون زنگ بزنم و حالی بپرسم ، میترسم بازم مثل همیشه که مخم قاطی میکنه باز میون حرفام یه چیزی بگم که به یکی بر بخوره، بعدش هم پشیمون بشم و چند روز بعد بیافتم به منت کشی.

فکر کنم باید فریاد رو بزنم

بیچاره کوه جون، دلم واسش میسوزه، آخه هروقت دلم پره میرم اونجا و تا میتونم با صدای بلند فریاد میزنم تا دلتنگیا، دلخوریا و .... هر چی که تو دلم هست رو بیرون بریزم.

نمیدونم به خودم تلقین میکنم یا واقعا بعد از فریاد تو دل کوه آروم میشم، اما هرچی هست واقعا حالم رو بهتر میکنه.

اما میترسم کوه جون هم آخر صبرش تموم شه و از دستم شاکی بشه و بخواد تلافی تمام این فریاد ها رو تو تموم این مدت یکجا سرم خالی کنه.

گفتم : آمدم

باخوشحالی گفت: خوش آمدی

نشستم و به نغمه هایش گوش دادم و با او همراه شدم

اما چه حیف که ...